
Stærðin skiptir ekki máli - svo lengi sem hægt er að klifra þetta


Föstudagur til freyðivíns. Hvíl í friði Mikki Jack... I´ll keep on dancing

Boðað til pítsuveislu og kokteilatryllings á laugardegi.

Sturlun hafin - sumir fyllri en aðrir

Myndir teknar frá 23-04:00 voru ritskoðaðar. En heimleiðin var falleg.

Svo fann ég áfengisdauðan mann á miðri götu sem ég kom til bjargar. Hringdi á löggumann og meðan við biðum sagði ég dauða manninum sögur um sjálfa mig enda vel í glasi sjálf
OfurJóa - fer stundum á trúnó.


Það sem ég legg ekki á mig til að fá smá kóríander

Öpdeit
Orðin 30 ára. Fékk 9 fyrir BA. Orðin stjórnmálafræðingur (döll). Hætt að reykja. 2 vikur eftir af klifurbanni. 4 bjórar í ísskápnum – óásættanlegt magn. Gengur bara vel í nýju vinnunni. Lífið er gott.
Annars skrópaði ég í útskriftina mína í gær
bara nennti ómögulega að mæta í þetta. Í staðinn fór familjen upp í bústað, ekki sænska elektróbandið Familjen, eins og Ari vinur hélt og var mjög spenntur, heldur bara mamma og pabbi og liðið. Það var heldur betur kósý og fínt. Ég er orðin þolanlega góð í ökklanum og fór í könnunarferð handar ár þar sem ég hef hug á að koma mér upp mínu prívat klifursvæði. Var að kanna gæði bergsins og möguleika á leiðum. Var orðin ægilega spennt því ég var búin að spotta eina girnilega leið. Var búin að finna góð byrjunartök sem reyndar láu samsíða þannig maður þarf að setja líkamsþungann í öfuga átt til að ná að koma sér af stað. Gerði það bara … en um leið reif ég annað gripið úr klettinum. Þannig bergið er kannski heldur laust í sér … það er amk bara lítill ör-pinch eftir af þessu taki, úbbs. En ég á enn eftir að kanna annað hot spot ofar í gilinu sem ég bind miklar vonir við.
Útivistarbarbí – nú með eigið klifursvæði.

Svo náði ég að setja niður alla stafina í fyrsta leik í Scrabble og gaf það mér 80 stig og gríðarlegt forskot í leiknum. Mamma vann samt. Ég var ekki kát. Pabbi flúði út í pott.

Annars er ég svo ferlega löt við að skrifa inn á þetta blogg að ég er að spá í að svissa yfir í myndablogg. Þannig í staðinn fyrir að skrifa e-ð raus sem enginn nennir að lesa þá blogga ég með myndum sem enginn nennir að skoða. Ekki einu sinni viss um að ég nenni að skrifa e-ð með þessum myndum … þið lesið bara út úr þessu það sem þið viljið. En ein mynd á dag af athöfnum dagsins skal það vera
Prófum idda. Svo tölum við bara saman í haust.

Ég fór í dag niður í Klibba aðeins til að hjóla og gera æfingar og umfram allt til að liðka ökklann. Ég tók mig líka til og lyfti lóðum en Raggi klifurfélagi var svo sætur að kenna mér að lyfta um daginn. Stóð mig bara vel fyrir utan að ég klikkaði á því grundvallar atriði að horfa á sjálfa mig í speglinum meðan ég lyfti og stynja reglulega … ég mundi þó eftir að kyssa byssurnar.
Annars er asnalegt að fara niður í Klifurhús og ekki klifra. Soldið eins og að fara í bakarí og biðja um salat, eða á barinn og panta pilsner.

Ég get svo svarið fyrir það … ég er búin að vera svo mikið heima hjá mér að ég held ég sé komin með cabin-fever.
Loksins þegar ég endurheimti frelsið mitt eftir massív BA ritgerða skrif þá þurfti ég að taka upp á því að snúa ökklann á mér í spað. Fór í klifur og þegar ég hoppaði niður úr einni leiðinni þá lenti ég með ökklann undir mér og hann poppaði þarna e-ð út til hliðar og fór allur í steik. Fékk aðhlynningu á slysó. Læknirinn sagði “ökklinn má ekki fá annað högg þannig þú mátt ekki klifra neitt í sex vikur” og þá tók við ægileg störukeppni milli okkar þar sem ég vildi ekki alveg sætta mig við þetta og reyndi að stara hann til annars álits með eitruðu augnaráði mínu. Það gekk ekki og ég var rukkuð um 9.000 kall fyrir röntgen og hækju.
Svo var ég svo kvalin og mikil lús næsta dag að foreldrar mínir fluttu mig heim í foreldrahús til að veita mér frekari aðhlynningu. Er samt að ná undraverðum bata og er farin að ganga hækjulaus. Veit ekki alveg hvernig þetta kemur niður á sumar aktivitetinu mínu. Þeir verða öró ekki margir fjalltopparnir sem ég fer upp á en ég finn þá bara skemmtilegar hjólaleiðir í staðinn… ég hlýt að getað hjólað. Svo klifra ég bara í línu og þá þarf ég ekki að fá neitt högg á ökklann.
Annars er ég að verða geðveik á því að hanga heima og geta ekkert gert. Bara svo það sé á hreinu. Að lokum nokkrir punktar ….
Er komin með einstakt ógeð á I-tunesinu mínu þar sem ég er búin að hlusta á það nánast viðstöðulaust í 5 daga.
Starfsfólkið á slysó fær mjög öfgakennd viðbrögð við falli úr 4 metra hæð þó svo maður lendi á dýnu
Það er ekkert voða sniðugt að vera tippsí á hækjum í yfirfullu partý-i
Ég er komin á næst síðustu blaðsíðuna á internetinu eftir brávs vikunnar
10.000 horses cant be wrong með Simian er ógó gott lag
Það er snúin aðgerð að komast upp úr baðkari með snúinn ökkla
All work and no play makes Jóa a dull boy

Eigum við að ræða þetta !

Gellan er komin í hús. Viðeigandi kvót dagsins…
“Aye, fight and you may die. Run and you’ll live — at least a while. And dying in your beds many years from now, would you be willing to trade all the days from this day to that for one chance, just one chance to come back here and tell our enemies that they may take our lives, but they’ll never take our freedom!!!”
– Mel Gibson sem Braveheart gaurinn
verð á barnum ef þið þurfið að finna mig. Búú jaaah!