ok. Eftirfarandi atburður fer á topp fimm listann yfir undarlegar lífsreynslur um mína ævi.
Á sunnudagskvöldið lét ég undan forvitni minni og skellti mér í swet. Swet er einhverskonar indjánaathöfn sem fer fram í Elliðadalnum hjá afar heimilislegum mönnum sem þar búa. Markmiðið er að svitna og hreinsa allt leiðinlegt og neikvætt úr líkamanum.
Við byrjum kvöldið á því að sitja við eld þar sem brenndir eru steinar sem safna svo í sig hitanum. Núh! Svo skellum við okkur í endurgerða indjánatjaldið og komum okkur vel fyrir. Steinarnir eru bornir inn og tjaldið fer að hitna verulega. Svo er komið að sjálfu swettinu. Þá er tjaldinu lokað í um tíu mínútur, vatni skellt á steinana, ásamt jurtum sem gefa allskonar lykt til að hreinsa og gefa orku, og svo kyrja allir saman skemmtileg og hressandi söngva.
Swettinu er svo skipt í fimm hluta og tjaldið er opnað á milli og fólk fær að kæla sig niður. Í hverjum hluta er svo unnið með ýmist líkama, eða huga, beðið fyrir öðrum eða sjálfum sér. Hljómar kannski kósý en mér fannst það ekki svona til að byrja með. Það er kolniðamyrkur í tjaldinu, þar liggja um fimmtán manns í hring með mörg hundruð gráðu heita steina í miðjunni. Eftir að vatni er skellt á steinana verður tjaldið um 110 gráðu heitt í toppnum og um 80 gráður við jörðina. Mér fannst rosalega erfitt að halda einbeitingu þarna inni fyrst um sinn og hélt ég myndi ekki hafa þetta af. Um leið og fyrsti hlutinn var búinn og tjaldið opnað hef ég aldrei verið eins fegin að sjá dagsbirtu á ný.
Kvöldið leið svo í tjaldinu en þar vorum við í um tvo og hálfan tíma. Hlutarnir voru mis erfiðir og í þeim síðasta var ég farin að þrýsta mér ofan í jörðina til að fá kulda frá henni, ég var orðin eins og ofsoðin kartafla þarna í lokin. Eftir swettið var hellt yfir mig kaldri fötu af vatni og ég vaknaði á nýjan leik.
Við vorum beðin um að borða létt áður en við mættum í swettið og hlýddi ég því. Hafði rétt borðað smá súpu, jógúrt, banana, samlokur og e-ð yfir daginn. Eftir swettið fengum við mat hjá herramönnunum. Við settumst öll við matarborðið og biðum átekta. Það fyrsta sem kom á borðið var lítill diskur með soðnum eggjum og gúrkum. Og ég er að segja ykkur það … ég hef aldrei séð jafn óóóóóógeðslega girnilegt egg á ævi minni! Aldrei! Það var hvítt sem snjór og gult sem sólin. Þegar á endanum var sagt “gjörið svo vel” át ég eins og ég hefði ekki séð mat síðan 1999.
Ég var búin að kvíða soldið fyrir því að fara í þetta og var því rosa kát að hafa komist í gegnum þetta. Hlakkaði líka til að finna kraftinn sem ég hef heyrt vini mína tala um að þeir fái eftir þetta.
Ég kom heim og innan tíðar fór mér að líða e-ð undarlega. Ég var ferlega eirðarlaus og leið eins og ég væri ekki í tengslum við raunveruleikann. Ég sofnaði fljótt. Mig dreymdi illa um nóttina, dreymdi eldgos, skipsstrand, morð og geimverur… í 12 klst. Vaknaði á hádegi og leið enn undarlegra. Mér leið eins og ég væri lasin, líkt og þegar maður er í veikindamóki, allt rann saman í eitt og bara það að standa upp til að fá mér vatnsglas var ótrúlegt erfiði. Ég gat ekki hætt að geispa og leið ferlega fönkí. Seinnipartinn var ég að farast úr einhverskonar áreiti og dró fyrir alla glugga, setti símann á silent og skreið upp í sófa. Sofnaði í rúma tvo tíma yfir fréttunum og ætlaði ekki að geta vaknað. Leið eins og svefntrukkur hefði keyrt á mig á martraðahraða. Kvöldið leið í sama mókinu, var pirruð, með kvíða í maganum og vissi ekki hvað ég átti að gera við mig. Var alltaf að finna lyktina af viðnum sem var brenndur í tjaldinu og hélt alltaf að það væri að kvikna í. Ég sofnaði aftur eftir miðnætti. Svaf í tíu tíma og dreymdi undarlega drauma.
Í morgun var ég farin að hafa áhyggjur af þessu því allir sem fóru með mér í swettið voru að kafna úr vellíðan eftir þetta. Doddi til að mynda vaknaði klukkan fimm morguninn eftir og aldrei liðið betur. Hann spratt upp eins og blóm sem opnar krónu sína á móti morgunsólinni á fallegum sumardegi og brosir framan í heiminn með allri sinni fegurð. Ég aftur á móti var eins og undin tuska sem legið hefur í súr. Ég hringdi í swett gaurana og fékk ráðleggingar og var sagt að þetta væri allt í góðu, swettið hafi stundum þessi áhrif og ég hafi áreiðanlega verið komin með einhverja síþreytu sem líkaminn væri að losa sig við. Og núna er ég svo að heyra af fólki sem legið hefur í heila viku í slíku móki eftir svona. Áður en ég fór í þetta fékk ég bara að heyra hvað þetta væri frábært. Ungfrú Seinheppin.is stendur fyrir sínu 
Ég er þó öll að lifna við núna. Hugurinn er skýrari og þreytan að mestu farin. Mig langar samt alls ekki út jafn gott og veðrið er. Akkúrat núna langar mig að vera Pallína sem er ein í heiminum og ætti ég bíl væri ég farin upp í bústað og sæti við fossinn í allan dag að skoða á mér tærnar.
Þetta verður að teljast ein undarlegasta lífsreynsla sem ég hef náð mér í. Hún er alls ekki neikvæð þó svo þessi lýsing bendi kannski til þess. Ég er bara e-ð skrambúleruð eftir þetta. Það var voða gaman að upplifa þetta enda finnst mér gaman að prófa e-ð nýtt. Væri samt betra að eftirköstin væru ekki svona rosaleg.
Svo hef ég ekki hugmynd um af hverju mér líður svona… hvort ég kyrjaði e-ð vitlaust, drakk ekki nóg vatn, komst í snert við anda látins Indjána að nafni Sjúgandi-Orka, hvort þetta swett virkar í raun svona rosa vel og ég er í e-rri massa hreinsun eða bara hvort ég þoli illa 80 gráðu hita í tvo tíma. Who knows…. þetta var allavega gaman og ég mæli með því þið prófið, þetta er allt saman hluti af því að kanna heiminn.
Sry allir sem hafa hringt og ég ekki svarað síðasta sólarhringinn … ég fer alveg að hafa samband … um leið og Sjúgandi-Orka klárar kaffið og fer.
